Miłość to życie
Wielu ludzi zadaje sobie pytanie – czym jest tak naprawdę miłość? Niektórzy wymyślają piękne i romantyczne definicje miłości, sentencje które nie mają końca. Używają pięknych i doniosłych, patetycznych słów. Więc czym jest owa miłość? Odpowiedź nasuwa się sama, gdy patrzy się na otaczający świat, na piękno przyrody, na ludzi których się kocha. Bowiem miłość to życie, życie to, to co nas otacza, to dzieci, na które codziennie patrzymy i dziękujemy Bogu że są, że możemy je kochać. Przecież żyją one dla nas, a my dla nich, kochamy je, a one nas – bezinteresownie i bez granic. Życie to również miłość obojga małżonków, to nie tylko ślubowanie sobie miłości aż do śmierci, ale coś magicznego, ponadczasowego i pięknego. Bo czym byłoby życie bez kochania? Byłoby puste i bezwartościowe. Nie byłoby dla kogo budzić się codziennie rano, wracać do domu. W życiu powinno być miejsce dla miłości, a jeśli tego nie ma staje się ono szare i bezużyteczne. Niektórzy boją się miłości, boją się życia, bo jak powiedział słynny Bertnand Russell: „Bać się miłości, to bać się życia; kto boi się życia jest już trzy czwarte martwy”. Zgadzam się w pełni z owymi słowami, gdyż kto nie żyje pełną piersią, kto nie kocha ten nigdy nie dowie się czym tak naprawdę jest życie. Bowiem trzeba w życiu doświadczyć wiele chwil, aby móc powiedzieć że się żyje. Nieraz są to chwile bolesne i przykre, bo i taka potrafi być miłość, ale w życiu jest wiele wspaniałych i szczęśliwych chwil, które dłużej tkwią w naszych sercach, o których pamiętamy nieraz całe życie i które przyćmiewają te gorsze dni. Nie można powiedzieć też żeby szukać owej miłości, bo wtedy będziemy wiedzieć co to życie. Miłość sama do nas przychodzi, wkracza niepostrzeżenie w nasze serca, czasem pojawia się wtedy gdy jej jeszcze nie chcemy. Ale dlatego warto właśnie żyć, warto żyć dla siebie, dla małżonka, dla dzieci, dla tej miłości. Dopiero wówczas odnajdziemy sens życia, sens, którego nikt i nic nam nie zabierze. Bowiem miłość to życie, a życie to piękno.