Zasłużyć na życie
Często nie doceniamy tego co jest nam dane, ponieważ myślimy że mamy to na zawsze i nikt i nic tego nie może zmienić. Jednak, że jest całkiem inaczej dowiadujemy się dopiero jak mamy to stracić i wówczas walczymy o to życie, robimy wszystko, aby to zmienić. Wówczas myślimy, że życie nie zostało nam dane, ale tak naprawdę zostało nam pożyczone i musimy zrobić wszystko, aby na nie zasłużyć. A jak to zrobić? W jaki sposób zasłużyć sobie na to życie? Najlepszym sposobem wydaje się poświęcenie bliźnim, skupienie się nie na sobie, ale na drugim człowieku, pomóc mu odnaleźć drogę jeśli zabłądził, wskazać co dobre a co złe. Mimo, że często każdemu z nas zdarza się zabłądzić, to jednak odnajdujemy w sobie siłę, aby odmienić swój los, swoje życie. A potem? Potem należy skupić się na innym potrzebującym i szukającym własnej ścieżki życiowej. Bowiem wówczas odnajdziemy prawdziwy sens życia, odnajdziemy prawdziwe szczęście – nie tylko tu na ziemi w życiu doczesnym, ale również to życie wieczne. Tak więc pochylmy się nad ubogim, nie znaczy to aby wspierać go finansowo (chociaż datek na chleb nie jest rzeczą nikczemną) ale należy choć postarać się w znalezieniu mu pracy czy też pomóc poszukać dachu nad głową. Pochylmy się również nad błądzącym, który zboczył z uczciwej drogi życiowej, czy popadł w jakieś uzależnienie. Dajmy szansę na dobro, na tworzeniu dobra, a wówczas możemy choć w minimalnym stopniu zasłużyć sobie na życie. Wiele razy słyszymy w mediach o ludziach, którzy czynią dobro. Robią to nie dla rozgłosu, nie dla poklasku i sławy, ale z dobroci serca. Często wiedzą jak potrafi kruche być życie, dlatego pokazują innym co czynić, aby na nie zasłużyć. Tworzą się różnego typu organizacje charytatywne, które pomagają nie tylko biednym i potrzebującym, ale również tym, którzy walczą o swoje życie, którzy nawet nie mogą powiedzieć, że zasłużyli…Bo ile jest ludzi, którzy ucierpieli w wypadkach, ile ludzi dosięgła straszliwa i ciężka choroba, a ilu dzieci nie urodziło się wcale, bo matka tego nie chciała…? Tak więc dostrzeżmy bliźniego w potrzebie i walczmy o jego życie. To z pewnością kiedyś nam zaprocentuje.
Każdy kiedyś zastanawia się nad sensem swojego istnienia. Życie to wspaniały dar, trzeba czasem pomyśleć, jak żyć godnie i być zadowolonym ze swojego życia, aby na starość patrząc wstecz można było stwierdzić, że przeżyliśmy je w sposób najbardziej optymalny. Trzeba jak najwcześniej dostrzec jeśli żyjemy tylko z dnia na dzień. Praca, dom, praca i tak w kółko, tak właśnie postępuje duża część społeczeństwa. Oszczędzają, szkoda im wydawać pieniędzy a potem jest już za późno, aby je zużytkować na własne przyjemności, gdy pojawiają się dzieci, następnie wnuki wtedy nasze oszczędności są kierowane głównie na ich wychowanie. Trzeba czasem nie kalkulować, ze coś jest drogie, ze nas na coś nie stać, musimy czasem iść na całość gdyż nasze życie nie może być tylko monotonią codziennego dnia. Młodzież chce jak najszybciej dorastać, ponieważ dorośli nie muszą się nikomu tłumaczyć, mogą robić co się im podoba. Gdy już wejdą w dorosłe życie, stwierdzają jednak zupełnie co innego, rzeczywistość bywa bardzo brutalna. Każdy wówczas marzy, aby cofnąć się z powrotem w lata dziecinne, gdy żyło się beztrosko, czas spędzało się na zabawie i nie przejmowało się jutrzejszym dniem. Trzeba przejść przez życie tak abyśmy byli z niego zadowoleni. Czasem trzeba zaryzykować w życiu, aby dojść do czegoś, nie można bać się podejmować ryzyka nawet wtedy, gdy myślimy, że to nie ma sensu ponieważ może to być właśnie środek do naszego osobistego szczęścia. Wiadome jest jeśli się realizujemy w swoim życiu, dążymy do tego by robić to co kochamy to zawsze będziemy szczęśliwi. Nie można wpaść w pułapkę i zajmować się rzeczami, które nas nie interesują, wtedy czujemy się zagubieni, niespełnieni, nasze życie jest wtedy monotonne i nudne. Nasze szczęście głównie polega na tym, aby żyć dla celów, po osiągnięciu których będziemy dumni z siebie a nie rozgoryczeni. Życie wymaga od nas podejmowania decyzji, czasem lepiej jest się zastanowić dwa razy, rozpatrzyć wszystkie za i przeciw, abyśmy potem nie żałowali konsekwencji jakie mogą wyniknąć z nierozważnego podejścia do danego tematu.
W dobie XXI wieku człowiek żyje w zastraszającym tempie, ciągle wymaga od swojego życia coraz więcej. Rozwijają się wszystkie dziedziny naszego życia, musimy wiec podążać za nimi, aby nie pozostać z tyłu. Jednakże ta pogoń nie zawsze wychodzi nam na dobre. W dzisiejszych czasach człowiek nie m czasu praktycznie na nic. Większość jego życia zajmuje praca, wiadome jest iż pieniądze to bardzo ważny aspekt właściwego funkcjonowania. Każdy chce mieć ich jak najwięcej, jednak musimy pamiętać iż pieniądze to tylko środek do naszego osobistego szczęścia a nie główny cel w naszym życiu. Człowiek nieustannie jest zabiegany, w wolnych chwilach zamiast odpoczywać woli załatwiać swoje sprawy, koncentruje się na własnym, osobistym dobru, nie myśli zbytnio o innych. Duża część społeczeństwa wybiera życie w samotności, wolą sami iść przez życie, nie oczekują wsparcia od nikogo. Jednak takie podejście do życia wcześniej czy później się na nich odbije. To żadna przyjemność wracać do pustego mieszkania, nie mogąc z nikim porozmawiać, z nikim podzielić się wrażeniami z mijającego dnia. Ludzie gdy są młodzi nie myślą jednak o konsekwencjach takiego właśnie wyboru bycia samotnikiem. Założenie rodziny powinno być naszym głównym celem w życiu. Rodzina to tak naprawdę największe szczęście jakie może nas spotkać w życiu, niektórzy jednak za późno dochodzą do takiego wniosku. Musimy więc czasem zastanowić się nad własnym życiem, przystanąć na moment, popatrzeć w przeszłość i ujrzeć się w przyszłości czy prowadzony przez nas tryb życia, dążenie za wszelką cenę do kariery zawodowej, sukcesu, nie doprowadzi nas do zguby. Oczywiście trzeba korzystać z życia gdy się jest młodym, wtedy najlepiej nie angażować się w poważne związki gdyż często uczucie w młodym wieku bywa bardzo kruche, jednak każdy dojrzewa i musi podejmować poważne decyzje jaką na pewno jest założenie rodziny z drugą osobą. Taka decyzja musi być podparta oczywiście solidnymi fundamentami czyli głębokim uczuciem, tylko wtedy możemy być pewni, iż nasze życie będzie radosne.